HV KRAS/Volendam HA1 wint Kolding cup
HV KRAS/Volendam HA1 pakt de Koldingcup voor het eerst in de clubhistorie!
De Volendamse handbaljeugd geeft acte de présence op hét paastoernooi in Kolding Denemarken, het land van ware handbalgrootheden.
Vrijdagmorgen start de reis en het is al snel gezellig in de touringcar, de uren vliegen voorbij en voordat we het weten zijn we beland in de Sydbank Arena waar de openingsceremonie wordt voorafgegaan aan twee wedstrijden van naar later blijkt de ploeg die we zullen treffen in de halve finale. Best wel onder de indruk van het volle stadion en het spel van onze opponenten vervolgen we onze reis naar de school waar we slapen.
De kinderen van de klas hadden een lief bericht op het krijtbord voor ons achtergelaten dus we voelden ons direct welkom in de accommodatie.
Zaterdag was het vroeg reveille omdat om 08:45 uur de eerste wedstrijd van onze eerste team op het programma stond. De oranje trein kwam op gang en denderde direct over de kansloze tegenstander heen. 3-18!
Elders speelden onze andere formatie jongens A en die maakten er direct een thriller van door in de zoemer een penalty te benutten en 14-14 gelijk te spelen.
De tweede wedstrijd bleek voor beide formaties een formaliteit door 19-9 en 20-12 te winnen. Beide jongens A team lagen op schema!
Team HA1 liet geen spaan heel van TV Alderkerk 2 en won 22-11.
Team HA2 moest winnen om naar de halve finale te kunnen en ook dit werd een thriller maar mede door uitstekend keeperswerk en perfect samenspel pakte we met veel bravoure de Dragons hun koppositie af en daardoor hadden we een plek verdiend in de halve finale, 12-8!
Dag 2 begon wederom vroeg, er stond nog een 6 op de klok, dus met een aantal kopjes koffie gingen de oogjes wat meer open en aansluitend moest onze HA1 nog een poulewedstrijd spelen om ook in een halve te komen. Tot 3-3 konden ‘hunnie’ lekker mee maar zodra onze gashendel open werd getrokken was het geen houden aan de Duitse tegenstander kreeg ongenadig klop met 11-23!
Twee jongens A teams in de halve finale! Wat een weelde.
Inmiddels begonnen de pijntjes links en rechts op te komen, maar bijgestaan door de fysiotherapeut bleef iedereen op de been.
Onze HA2 ging kansloos ten onder maar gaf genoeg tegengas en wist nog een paar mooie goals te maken. HA1 maakte er een echt gevecht van en door dubieuze arbitrale besluiten moesten twee spelers tegelijkertijd met een tijdstraf de laatste minuten van het veld. HSG Eider Harde kwam langszij door de 15-15 in de slotseconden te maken en penalty’s moeten uitsluitsel geven wie de finale ging spelen in een volle Sydbank Arena.
Na beide vijf keer raak was het de beurt aan de Duitsers.
De staredown, het fake-schot, de reflex, de save!
Nu wij nog… aanleggen, fake-schot, raak! De jongens vliegen elkaar in de armen, de euforie is enorm, de finale is bereikt! Na al die jaren waarin wij vaak kansloos het onderspit moesten delven, zijn we nu gewoon het hoofdgerecht van het toernooi.
Eerst even rust nu, de door ouders verzorgde lunch supporters smaakte prima en er kon nog eventjes een powernap worden gedaan in onze accommodatie.
Even de spanning eraf en even de schoentjes uit.
Een uur van te voren arriveerden we in een bomvol stadion en met hun bewoordingen te spreken:’ Dit is wel dik’ begon de warming up.
De spanning, temperatuur, de druk en de kippenvel liep per minuut op en uiteindelijk was het game on! KRAS/Volendam tegen TV Alderkerk. De finale der finales werd voorgeschoteld voor de ruim 3000 toeschouwers, waaronder een 60 stuks in oranje gehulde harde kern uit Volendam. Ze schreeuwen de longen uit hun lijf de hele wedstrijd.
Direct een misser van hun en wij maken de eerste goal. Fluit maar af, gaat door mijn hoofd, maar dit is veel te mooi om nu al te stoppen. Over en weer zijn er prachtige goals en hele belangrijke reddingen, en zonder dat het onvriendelijk wordt is het een bikkelhard gevecht. We gaan rusten met 6-6 en het kan dus nog alle kanten op.
De tweede helft begint onze kant op te kantelen, we komen zelfs 10-12 voor. De marge blijkt echter te dun om ze doen wankelen want enkele aanvallen later is het 12-12. Het schaken gaat nu beginnen. Het noodlot lijkt te gebeuren doordat onze opbouwrij letterlijk door zijn knieën zakt en van het veld moet worden gedragen. Nog 1 aanval, time-out, andere kant, nog 1 aanval, nog een time-out. Eindsignaal 13-13, penalty’s.
Zij scoren, wij scoren. 1-1
Zij missen, wij scoren. 1-2
Zij missen, wij missen. 1-2
Zij scoren, wij scoren 2-3
Zij scoren.
Wij mogen nog eenmaal aanleggen, de zuurstof lijkt ineens minder doordat iedereen een dikke hap adem neemt en inhoudt, het fake-schot en rechtsonder bolt het net, 3-4! De vreugde is enorm, de supportende teams stormen het veld op ik zie wat natte oogjes en de grootste groepshugg ooit.
Als echte overwinnaars hebben we gezamenlijk het diner en maken we ons op voor het tillen van de cup!
Als allerlaatste team van het toernooi worden we omgehangen met een medaille en gaat de Koldingcup omhoog. Enorm bevoorrecht om dit mee te mogen maken, en dan ook nog van zo dichtbij. Bij terugkomst is onze accommodatie versierd en is er een erehaag gevormd en worden we toegezongen door andere jeugd. De domper op de vreugde is twee opgelopen knieblessures, fingers crossed voor de herstel van de mannen.
Maar uiteindelijk als iedereen weer veilig terug is denk ik alleen maar;
‘Dit is wel dik’
